από τον Δημήτρη Μπεκιάρη

Το γαλλικό κοινωνικό μοντέλο προσεγγίζει με ταχείς ρυθμούς το αμερικανικό

Γαλλία και Γερμανία

Γαλλία και Γερμανία

Παρασκευή, 01 Σεπτέμβριος 2017 12:12

Η μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας την οποία εξήγγειλε η κυβέρνηση του Εμανουέλ Μακρόν απομακρύνει το γαλλικό κοινωνικό μοντέλο από το γερμανικό. Το δεύτερο περιλαμβάνει ισχυρά μέτρα προστασίας από τις απολύσεις, οι οποίες γίνονται σε συνεννόηση με τους εκπροσώπους του προσωπικού που συχνά συναποφασίζουν στις επιχειρήσεις. Το γερμανικό μοντέλο χαρακτηρίζεται από ένα ισχυρό συναινετικό πνεύμα. Η μεταρρύθμιση του εργασιακού κώδικα στη Γαλλία, αντίθετα, αποδυναμώνει σημαντικά τον ρόλο των εκπροσώπων των εργαζομένων και τον έλεγχο των απολύσεων. Είναι πολύ σκληρή. Στο ζήτημα των απολύσεων, η Γαλλία προστάτευε ήδη λιγότερο τους εργαζόμενους από τη Γερμανία. Και τώρα η απόσταση θα μεγαλώσει.

Αλλά και στο ζήτημα των συλλογικών διαπραγματεύσεων η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική. Στη Γερμανία δεν μπορεί να γίνουν τέτοιες διαπραγματεύσεις χωρίς τα συνδικάτα. Ο σχετικός νόμος χρονολογείται από το 1949 και έκτοτε ελάχιστα έχει αλλάξει. Στη Γαλλία, αντίθετα, δεν σταματάμε να δημιουργούμε δυνατότητες παρεκκλίσεων από αυτόν τον δρόμο.

Το γαλλικό μοντέλο πλησιάζει έτσι καθαρά την αμερικανική κατάσταση, όπου η απόλυση είναι κάτι πολύ εύκολο και δεν χρειάζεται καμιά εξήγηση. Το βλέπουμε στις αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές: λες σε κάποιον, χωρίς κανένα λόγο, «δίνε του», κι εκείνος γεμίζει την τσάντα του με τα προσωπικά του είδη και φεύγει. Η απόλυση α-λα αμερικανικά θα γίνει σύντομα πραγματικότητα και στη Γαλλία.

Μέχρι τώρα, το γαλλικό μοντέλο χαρακτηριζόταν από έναν βαθμό προστασίας που ήταν ίδιος για όλους και ήταν πιο ανεπτυγμένος από αυτόν που ισχύει στη Γερμανία. Με τη μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Μακρόν περιορίζεται αυτός ο βαθμός, και κατά συνέπεια η ισότητα μεταξύ των εργαζομένων. Η διαφορά με τη Γερμανία είναι ότι εκεί πολλές αποφάσεις λαμβάνονται στο επίπεδο του κλάδου και της επιχείρησης, και λιγότερο στο επίπεδο του νόμου. Οι κοινωνικοί εταίροι όμως είναι πολύ ισχυροί, κάτι που έχει σχέση και με τη συνδικαλιστική ιστορία της χώρας. Στη Γαλλία, αποφασίζουμε να επαναφέρουμε τις διαπραγματεύσεις και τις αποφάσεις στο επίπεδο των κλάδων και των επιχειρήσεων, αλλά την ίδια ώρα αποδυναμώνουμε τους εκπροσώπους των εργαζομένων!

Όλα όσα προτείνονται για τη βοήθεια των συνδικάτων αποτελούν ημίμετρα. Την ίδια στιγμή, περιορίζονται οι δυνατότητες προσφυγής των εργασιακών επιτροπών στους ειδικούς, καθώς και οι πληροφορίες τις οποίες μπορούν να αξιοποιήσουν. Με άλλα λόγια, καταστρέφουμε την ασπίδα προστασίας του γαλλικού μοντέλου χωρίς να υιοθετήσουμε την αντίστοιχη ασπίδα του γερμανικού.

(*) Ο Εμανουέλ Ντοκές είναι καθηγητής του εργατικού δικαίου στο πανεπιστήμιο Paris-Nanterre

(Πηγή: Liberation)

 

 

Συνεχίζοντας την περιήγηση στο Periodista.gr, αποδέχεστε τη χρήση Cookies Αποδοχή