από τον Δημήτρη Μπεκιάρη

Ο συμβιβασμός του Κώστα Καραμανλή με την ασυδοσία του Νεομητσοτακισμού

Καραμανλής και Μητσοτάκης

Καραμανλής και Μητσοτάκης

Δευτέρα, 27 Μάιος 2019 18:24

O  Καραμανλής ανέχθηκε την ασυδοσία του Νεομητσοτακισμού και των υποστηριγμάτων του- ακόμη και όταν τον πρόσβαλαν. Ίσως υποτιμώντας τον κίνδυνο της τοξικότητας  για τη ΝΔ και τη χώρα. Και το ενδεχόμενο ότι αν επικρατήσει οριστικά, το πρώτο θύμα θα είναι ο ίδιος και οι δικοί του.  Ηδη θύμα  διαστροφικής  μεθόδευσης υπήρξε ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης.

Σε ό,τι αφορά τον ίδιο τον Κώστα Καραμανλή δεν αλλάζει ο σεβασμός μου στην πολιτική αξία του και η εκτίμησή μου για την ακεραιότητα του ως πολιτικού έναντι των «νταβατζήδων» που  χειραγώγησαν το δημόσιο βίο και απομύζησαν τη χώρα.

Αλλά ξέρω πολλούς , ευρέως φάσματος, που δεν θα  ήθελαν να σαπίσει πολιτικά στο ισόγειο της Παναγή Κυριακού.

Ο Μητσοτάκης -πλέον με το δίκιο του- θα ολοκληρώσει το σχέδιο του ΙΧ κόμματος, με επιδίωξη το ΙΧ κράτος.  Αν δει κανείς τους  συμβολισμούς  και τα πρόσωπα που συνοδεύουν τη δημόσια παρουσία του, θα καταλάβει τι θα επακολουθήσει. Πρώτα στη ΝΔ και μετά στη χώρα, αν περιέλθει στον έλεγχό του.

Ο Καραμανλής το προσυπέγραψε -ως μη όφειλε, ως  πρώην Πρωθυπουργός που χτυπήθηκε αθέμιτα απο  τους  χορηγούς του Μητσοτάκη. Αυτό  ακυρώνει την οικουμενική αποδοχή του.  Τώρα ας τα βγάλει πέρα μόνος του με  τα  «τέσσερα πόδια του  τραπεζιού» : Κυριάκος- Σαμαράς- Άδωνις- Μαρινάκης.

Στο πρόσωπό του θριαμβευτή Μητσοτάκη δεν έχασε μόνο ο Τσίπρας. Δεν συμβιβάσθηκε απλώς ο  Καραμανλισμός. Από τη νίκη του, κυρίως  ηττήθηκε  η πολιτική, όπως τη  ξέραμε ως μέθοδο κίνησης των πραγμάτων μπροστά.

Θριάμβευσε ο μη πολιτικός λόγος, η ρηχή ρητορική της εύκολης ατάκας, και η υποκουλτούρα της επικράτησης με κάθε μέσο-ακόμη και με δολιότητα. Η πολιτική χωρίς αρχές και η στρατολόγηση προσώπων του σκοινιού και του παλουκιού απο το χώρο της πολιτικής και της δημοσιογραφίας.

Η πρακτική της φαιάς προπαγάνδας, η κάλυψη  όσων ελέγχονται απο τη Δικαιοσύνη.

Η σκηνοθετημένη επαφή με το λαό  και οι  «αμερικανιές» του πολιτικού μάρκετινγκ στη  θέση του προγράμματος και  των πολιτικών θέσεων. Ο εθνικισμός, η μισαλλοδοξία, ο κυνισμός, η ευτέλεια και η  υιοθέτηση του δόγματος  «όσο χαμηλότερα, τόσο καλύτερα».

Ο Μητσοτάκης  έκρυψε ό,τι είναι, προσποιήθηκε ό,τι δεν είναι, μάθαμε απο τον ίδιο τα οικογενειακά του  σε «πρωινάδικα» της σειράς , αλλά όχι την πολιτική του και του βγήκε. Πολιτική-ταμπλόιντ.  «Γι’ αυτό σου λέω πάμε…» τραγουδούσε ο Πάριος

Από άρθρο του Γιώργου Λακόπουλου στο anoixtoparathyro.gr

Συνεχίζοντας την περιήγηση στο Periodista.gr, αποδέχεστε τη χρήση Cookies Αποδοχή